"يادش گراميباد"

پرنده گفت"چه بويي ، چه آفتابي ،آه

بهار آمده است

و من به جستجوي جفت خويش خواهم رفت"

پرنده از لب ايوان

پريد، مثل پيامي پريد و رفت

پرنده كوچك بود

پرنده فكر نمي كرد

پرنده روزنامه نمي خواند

پرنده قرض نداشت

پرنده آدمها را نمي شناخت

پرنده روي هوا

و بر فراز چراغهاي خطر

در ارتفاع بيخبري ميپريد

و لحظه هاي آبي را

ديوانه وار تجربه مي كرد

پرنده، آه ، فقط يك پرنده بود

           فروغ فرخزاد