همین که یاد تو باشم برای من کافی ست

نیامدی تو هنوز و امید من باقی ست

بدون تو نفسم روی شیشه یخ زده و

در این بهار دوباره هوا زمستانی ست

تمام ثانیه ها را شمردم و حتی ...

و ترس من همه از انتظار ِ تو خالی ست

تو خوب باش دوباره و مهربانی کن

بیا ، به وعده وفا کن ، نگو که پوشالی ست !

تو بوی گند زمین را شنیده ای بی شک ،

پر از عفونت و مردار و خون و بیماری ست ...

که دست شسته ای از ما چنین و می دانی

که روزگار خرابی و شهر ِ ویرانی ست

زمین برای قدم های محکمت سست است

نگاه ماه پر از شک و از یقین خالی ست

نگو که جمعه می آیی ، خوشم نمی آید

که روز دور و عجیب و غریب ِ بی حالی ست

ولی بیا ، تو بیا جمعه یا که شنبه ، فقط

بدان که دل همه تردید و فکر ِ ایمانی ست

« یگانه مرادیان »

اردیبهشت 88