شروع شعر من شدی نمی رسد به آخر اين
به داد دل نمی رسی چرا اميد آخرين؟

هنوز هم به ياد تو پر از ترانه مي شوم
ولی نمی رسد به تو صدای من كه نازنين

مخاطب هميشگی تو باز هم كه غايبی
شبی به خواب من بيا فقط ببينمت همين

تو را رها نمی كند دلم ،خودت كه شاهدی
چه داشت چشم مست تو در آن نگاه واپسين؟

ببخش چشم من اگر به گريه مبتلا شده
كمی صبور تر بيا دل شكسته ام ببين

ببین که یادگار تو دو چشم خيس من شده
و يك دل پر التهاب و داغ دوريت همين!

"یگانه مرادیان"